شعری از "وحشی بافقی"
چهارشنبه 27 مرداد 1395 ساعت 12:00 | نوشته ‌شده به دست حمیدرضا c60 | ( نظرات )

"به راه این امید پیچ در پیچ                مرا لطف تو می‌باید، دگر هیچ"

به قلم مسافر حمیدرضا




نزدیکی حال و هوای این شعر با آموزش های کنگره از دیدگاه اینجانب، مرا برآن داشت تا چند خطی از حال دل خویش بر آن بنویسم و دست نیاز خود را به سوی خداوند دراز کنم و بگویم:

                                         "در این راه با توکل و امید تو حرکت می کنم؛ دستم را بگیر"...



به نام خدا


الاهی سینه‌ای ده آتش افروز

در آن سینه دلی وان دل همه سوز

                                            هر آن دل را که سوزی نیست، دل نیست

                                            دل افسرده غیر از آب و گل نیست

                                                                                                    دلم پر شعله گردان، سینه پردود

                                                                                                    زبانم کن به گفتن آتش آلود

کرامت کن درونی درد پرورد

دلی در وی درون درد و برون درد

                                            به سوزی ده کلامم را روایی

                                            کز آن گرمی کند آتش گدایی

                                                                                                    دلم را داغ عشقی بر جبین نه

                                                                                                    زبانم را بیانی آتشین ده

سخن کز سوز دل تابی ندارد

چکد گر آب ازو، آبی ندارد

                                             دلی افسرده دارم سخت بی نور

                                             چراغی زو به غایت روشنی دور

                                                                                                     بده گرمی دل افسرده‌ام را

                                                                                                     فروزان کن چراغ مرده‌ام را

ندارد راه فکرم روشنایی

ز لطفت پرتوی دارم گدایی

                                             اگر لطف تو نبود پرتو انداز

                                             کجا فکر و کجا گنجینهٔ راز

                                                                                                     ز گنج راز در هر کنج سینه

                                                                                                     نهاده خازن تو سد دفینه

ولی لطف تو گر نبود، به سد رنج

پشیزی کس نیابد ز آنهمه گنج

                                             چودر هر کنج، سد گنجینه داری


                                             نمی‌خواهم که نومیدم گذاری

                                                                                                     به راه این امید پیچ در پیچ

                                                                                                     مرا لطف تو می‌باید، دگر هیچ



خداوندا، در دلم شعله‌ای بیافروز، از نور خود. تا هدفم را، خواسته‌ام را جلا دهد، زیرا آنچه بی هدف است به هیچ است و آدمی بدون مقصود، بی‌حرکت است، در رکود است و توده‌ای است خوش‌ساخت از آب و گل.

خداوندا، همه چیز را برای من در درون و برونم نهادی، رخصت فرما، آنچه را از نور تو در من است تجلی یابد و آنچه بیهودگی است در محاق بماند.

خداوندا، تاریکی‌ها را تجربه نموده‌ام، مرا با روشنایی‌ها آشنا گردان، هرآنچه روشنی است از تو سرچشمه می‌گیرد و هر چه جز آن گمراهی است.

خداوندا، می‌دانم از خود در من نهاده‌ای، همه امید، همه نور، با نادانی از یادش بردم ، و در تاریکی‌ها پنهانش کردم.

خداوندا، اذن از تو است، امید از توست، در این سایه روشن بیم و امید، در این سنگلاخ دنیا، آن راهی را که در پایانش به انتظارم ایستاده‌ای می‌جویم، که تنها راه آزادگی است و هر راه دیگر به سوی هیچ.


با آرزوی توفیق برای همۀ مسافران راه حقیقت

با احترام؛ مسافر حمیدرضا رهجوی کمک راهنما مسافر محسن نجفی


نگارش: مسافر حمیدرضا


Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: دل نوشته ها، شعر،


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
حسن دوشنبه 1 شهریور 1395 09:49
سلام.حمیدخان عالی بود.
همسفر مونس پنجشنبه 28 مرداد 1395 21:06
خیلی عالی وزیبا بود ،خدا قوت
محسن نجفی پنجشنبه 28 مرداد 1395 14:04

کوهها را پشت سر گذاشته ایم
با تردیدها جنگیده ایم تا چهره زرین حقیقت را بیابیم.
آنگاه در اعماق اندوه،به چشمه نور و سرور تو دست یافته ایم..
خدایا!
اگر از بیم دوزخ تو را ستایش می کنم،مرا در دوزخ بسوزان.
اگر به امید رسیدن به بهشت تو را عبادت می کنم،دروازه های بهشت را برویم ببند.
اما اگر تو را به خاطر خودت ستایش می کنم،متبرکم گردان تا در پیوندی جاودانه با زیبایی و عشق تو باشم.
حمید عزیز،خط به خط نوشته ات سرشار از احساس و پاکیست که از میان آن حقیقتی زیبا جاری و روان است.به شما تبریک می گویم و امید وارم در راهی که قدم گذاشته ای همچنان پایدار و استوار حرکت کنی وبزودی شاهد رهایی ات باشیم...
خداقوت به همه عزیزان خدمتگزار .


مسافر حسن..ص.. چهارشنبه 27 مرداد 1395 22:43
سلام وخسته نباشید خدمت حمید عزیز ..
عالی بود...ممنون..

در این راهِ طویل وپیچ در پیچ..

کند نمایان ره،کتاب عشق ودگر هیچ.

ما هم برای شما حمید عزیز وهمه زحمت کشان ارزوی توفیق داریم
مسافر رحمانL21 چهارشنبه 27 مرداد 1395 22:15
سلام وسپاس از همه عزیزان
حامد چهارشنبه 27 مرداد 1395 20:44
عرض سلام و خدا قوت خدمت برادر هم لژیونیم آقا حمید
تفصیر زیبایی بود .
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید: