درمان اعتیاد؛ سم زدایی یا سم نزدایی
دوشنبه 25 آبان 1394 ساعت 14:40 | نوشته ‌شده به دست علی c60 | ( نظرات )

سم زدایی یا سم نزدایی

به قلم کمک راهنما؛ آقای مهدی زارع


http://cdn.bartarinha.ir/files/fa/news/1390/11/25/64287_142.jpg

از زمانی که اعتیاد به عنوان یک بیماری در جهان شناخته شد ، مصرف دائمی مواد مخدر به صورت جدی تحت عنوان بیماری مورد توجه متخصصین و پزشکان مربوطه و غیر مربوطه قرار گرفت و جمعی از افراد متخصص و غیر متخصص در صدد درمان این بیماری برآمدند و روشها و متد های فراوانی را با توجه به شناخت خود از این بیماری ارائه دادند، که در این میان یکی از بزرگترین انحرافات علمی در جهت درمان بیماری اعتیاد، ارائه تعریف اعتیاد به عنوان مسمومیت مزمن بوده است که در جهان ارائه شده است که بر این اساس فرد معتاد و یا مصرف کننده مواد مخدر مسموم قلمداد گردیده است و مواد مخدر به عنوان سم شناخته میشود که با مصرف و ورود این مواد شخص دچار مسمومیت میشود.

این تعریف آغازی بود برای بکارگیری یکی از پر اشتباه ترین و بی نتیجه ترین متدهای درمانی اعتیاد در سراسر دنیا، یعنی همان سم زدائی.

در این میان به قولی یکی از آخرین متد و پیشرفته ترین روش برای سم زدائی روش UROD

(ultra rapid opium detoxification) معرفی گردید که همان سم زدائی فوق سریع میباشد.

این روش برای اولین بار در سال 1985 میلادی در اروپا انجام گردید و 11 سال بعد برای اولین بار در ایران نیز به کار گرفته شد.

این روش ادعا میکند که در مدت چند ساعت در وضعیت بیهوشی عمومی، با تزریق مقادیر زیادی انتاگونیست نالوکسون (ضد مرفین)، بطور کلی اثرات مواد افیونی را از جسم خارج کرده و سپس با تجویز انتاگونیست نالترکسون که به صورت کپسول خوراکی میباشد، دوره درمان ادامه پیدا میکند.

منطق و ادعای این روش مبنی بر این میباشد که تزریق نالوکسون باعث خروج مورفین از بدن شده و تجویز مصرف کپسولهای نالترکسون که دارای قدرت چسبندگی و سرعت ورود بالا که گفته میشود در حدود 35 برابر مواد افیونی میباشد ،در طول درمان باعث میگردد گیرنده ها ویا رسپتورهای مواد افیونی را اشغال و بلوکه کرده و از جذب هر گونه ماده افیونی خودداری میکند . در این حالت شخص دچار خماری شدید و ماندگار به سر میبرد و هیچ گونه ماده مخدری در بدن او جذب نمیشود و در اثر این دارو باعث ایجاد تنفر از مواد مخدر و جلوگیری از عود مجدد میگردد .

برای بررسی بیشتر از صحت این روش لازم میدانم دو سوال را از تعریف و توجیه این روش مطرح نمائیم:

1-      آیا مواد مخدر سم میباشد؟

2-      آیا خارج شدن مواد مخدر از جسم مفهوم درمان اعتیاد میباشد؟

اگر این سوال را از متخصصین ناآگاه و یا از مردم عادی بپرسیم، مطمئنا جواب مثبت دریافت میکنیم. اما دیدگاه کنگره 60 در جواب این سوالات را بررسی مینمائیم:

در ابتدا تعریف سم را از نظر کنگره 60 مرور میکنیم ، که بر این اساس هر گونه ماده خارجی ( بصورت گاز ، مایع ، جامد ) از هر طریق وارد جسم گردد و جسم را از تعادل خارج نماید و به سمت مرگ سوق دهد سم تلقی میگردد.

حال بر اساس این تعریف آیا برای یک  شخص مصرف کننده، مواد مخدر میتواند حکم سم را داشته باشد؟

در جواب میتوان گفت خیر ، چون شخص مصرف کننده و یا به عبارتی معتاد با مصرف کردن در آن زمان به تعادل جسمی مطلوبتری رسیده و با مصرف نکردن آن باعث از تعادل خارج شدن جسم و به عبارتی خماری میگردد. مواد برای این شخص حکم سم را نداشته و جایگاه یک نیاز را دارد.

در این صورت میتوان گفت برای فرد مصرف کننده اعتیاد به عنوان مسمومیت مزمن تلقی نمیگردد، بلکه جایگزین مزمن میباشد.

" معتادان را مار نگزیده که سم زدائی میکنیم "

در مورد درمان اعتیاد ناشی از خارج شدن مواد مخدر از جسم، کنگره 60 بر این اعتقاد است که در جسم انسان سیستمهایی وجود دارد به عنوان سیستمهای تولید کننده مواد شبه افیونی و ضد درد ، که مکانیزم آنها تولید یک سری مواد، اعم از دوپامین، سرتونین، اندروفین، انکفالین، دینورفین و غیره میباشد که اصولا کاربرد آنها در دستگاه عصبی و فضای بین سیناپسی میباشد.

کنگره 60 معتقد است، ترکیباتی که در اثر مصرف مواد مخدر وارد جسم میگردد به مرور زمان در سیستم عصبی از سد خونی مغز عبور کرده و جایگزین مواد مخدر طبیعی بدن گردیده و باعث اختلال در عملکرد آنها و در نتیجه کاهش تولید آنها میگردد، و این جایگزینی و وابستگی خود باعث بروز بیماری مهلکی به نام اعتیاد میشود.

حال اگر این مواد را به صورت یکجا و فوری از بدن خارج نمائیم، علاوه بر بروز سندروم محرومیت (خماری) که در کنگره 60 از آن به عنوان عکس العملهای آشکار نام برده شده است، علائمی دیگر پس از آن بروز کرده ( عکس العملهای پنهان ) که خود نشانگر تخریب سیستمهای طبیعی بدن میباشد که از این علائم میتوان از افسردگی، کم حوصلگی، زود خسته شدن، ناتوانی جنسی، ناامیدی و غیره نام برد، که شخص تا مدتی نامعلوم و یا حتی تا آخر عمر دچار این علائم و بیماریها میگردد و برای رفع این علائم و بیماریها مجبور است به پزشک مراجعه کرده و مصرف یک سری دارو را شروع نماید و به عبارتی:

" از چاله در آمده و به چاه می افتد "

روشی را که کنگره 60 در زمینه درمان اعتیاد ارائه داده است، روش کاهش تدریجی (D.S.T) میباشد و داروی درمان آن اپیوم و یا اپیوم تینگچر (شربت تریاک) در طول مدت حداقل 10 ماه به صورت کاهش تدریجی، جهت بازسازی سیستمهای تولید کننده مواد طبیعی بدن میباشد.

کنگره 60 با توجه به ارائه صورت مسئله اعتیاد، روش سم زدائی را کاملا مردود دانسته و اعتقاد دارد، درمان اعتیاد در کوتاه مدت امکان پذیر نمیباشد.

" یک شبه معتاد نشده ایم که بتوانیم یک شبه ترک کنیم "

تجربه من از روش سم زدائی :

اولین بار در سال 1368 با تریاک آشنا شدم که بسیار برایم لذت آور و انرژی زا بود، به همین دلیل مصرف تفننی را در طول زمانی نچندان زیاد تبدیل به مصرف دائمی کرده و تا جائی که متوجه شدم مصرفم به حدود روزی 16 گرم تریاک رسیده است. افزایش مصرفم در اثر ترکهای متناوبی بود که در طول این زمان انجام داده بودم ، که در اثر آن بدنم نسبت به مواد مقاومت بیشتری را در خود ایجاد میکرد، تا اینکه در سال 1385 در حین مصرف مواد مخدر تریاک، تکه ای از روزنامه ای را که تریاک دردرون آن پیچیده شده بود را مطالعه کردم و متوجه آگهی شدم که در آن نوشته شده بود: ترک اعتیاد فوری در 4 ساعت در بیمارستان دولتی زیر نظر پزشک متخصص.

مطالعه این آگهی تفکری دوباره را در من برای رهائی پیدا کردن از این اژدهای هزار سر بوجود آورد و بلادرنگ گوشی تلفن خود را برداشته و شماره تلفنی را که با تماس با تریاک مخدوش شده بود شماره گیری کردم و بدون بررسی و تحقیق بیشتر زمانی هر چه زودتر را جهت بستری شدنم رزرو کردم و با خوشحالی شروع به ادامه مصرف موادم کردم.

شبی را که صبح روز بعدش میبایست به بیمارستان میرفتم آخرین مصرفهای خود را با تمام ولع و ناراحتی انجام دادم، چرا که میخواستم از بهترین دوست و یار خودم برای همیشه خداحافظی کنم. دیگر نفسم از حجم زیاد مصرف مواد بالا نمی آمد و بالاجبار مصرف را کنار گذاشته و به منزل رفتم و چونکه خانواده از مصرف من مطلع نبودند به آنها گفتم فردا جهت کار به تهران رفته و روز بعد مجددا مراجعه میکنم ولی زهی خیال باطل ...

صبح زود آماده شده و به بیمارستان رفتم و پس از پذیرش و پرداخت مبلغ 3 میلیون ریال، برگه ای را نیز به عنوان رضایت کامل مبنی بر تعهد شخصی خودم به جهت هر گونه اتفاقات احتمالی امضا کرده و انگشت زدم بعبارتی یعنی حکم مرگ خودم را هم نوشتم.

پس از دریافت لباس بیمارستان جهت تعویض آن به رختکن مراجعه کرده که در آنجا مواجه با یک عدد پوشش محافظ ادرار بزرگسالان شدم، که با تمام نارضایتی آن را هم به خودم بستم و بستری شدم. پزشکی را که من دنبالش میکشتم، یک تکنسین بیهوشی اتاق عمل بیش نبود، در حال خودم بودم که متوجه ورود یک سر سوزن برانول بسیار ضخیم در دستم شدم و درد شدیدی تمام وجودم را فرا گرفت، از آن طرف پرستاری مشغول اتصال سرمی بود که پس از تزریق آمپولی به درون سرم دیگر هیچ چیزی متوجه نشدم و فردا صبح زود به هوش آمدم .

درد تمام وجودم را احاطه کرده بود، وقتی چشم باز کردم اتاق به دور سرم میچرخید، تا به خودم آمدم و خواستم حرکتی بکنم متوجه ضعف حرکتی در خودم شدم که در اثر بسته شدن دست و پا و بدنم با طناب به تخت بود . با سر و صدا پرستار را صدا زدم و پس از آمدن پرستار علت را از او جویا شدم و به او گفتم مگر من حیوانم که به تخت بسته شده ام و او جوابی نداشت جز اینکه گفت : هر کسی که معتاد است از حیوان هم بدتر است.

پس از یک ساعت به من گفتند قبل از ترخیص بایستی از تخت پائین بیایم و مقداری قدم بزنم، هیچ گونه حسی در وجودم نبود و پاهایم قدرت ایستادگی نداشت، به کمک مستخدم بیمارستان از روی تخت پائین آمدم و به او آویزان شدم، در آن حال تمام اتاق به دور سرم در حال چرخیدن بود و بی اختیار بروی زمین افتادم، در فکرم فقط این موضوع موج میزد که چگونه میتوانم از بیمارستان مرخص شده و با پای خود به منزل بروم. با تمام ناتوانی از جای خود بلند شدم ولی اینبار تخت بیمارستان به کمک من آمد و تکیه گاهی شد جهت زمین نخوردنم . اشک در چشمانم سرازیر شده بود، حتی کنترل بزاق دهانم را هم از دست داده بودم و از درون به خودم فحش و نا سزا میدادم، از این همه حقارت و ناتوانی.

بالاخره بعد از چند ساعت با هر مکافاتی بود لباسهایم را پوشیدم و پس از تسویه حساب و ترخیص با نایلکسی انبوه از داروهای مختلف سوار تاکسی تلفنی شدم و به منزل رفتم.

در روزهای اولیه کار من فقط خوابیدن، درد کشیدن، مصرف دارو و تزریق آمپولهای تقویتی بود و هر روز وضعی را بدتر از روز قبل تجربه میکردم. بیش از یکهفته به همین منوال گذشت و فقط دلخوشی من از تحمل این همه درد این بود که دیگر معتاد نیستم و مواد مصرف نمیکنم، تا اینکه یکی از دوستانم که توسط تماس تلفنی جویای حال من شده بود، به من پیشنهاد داد که اگر مقداری شیشه مصرف کنم وضعیت خرابم بهبود پیدا میکند. بلادرنگ با فرد به ظاهر پزشک متخصصم تماس گرفتم و این پیشنهاد را با او در میان گذاشتم و او در جواب گفت: چون شیشه مواد افیونی ندارد و تاثیری روی داروها ندارد، میتوانم مصرفم کنم ولی افراط نکنم. همین تجویز برای من کافی بود تا به سراغ شیشه رفته و تا دوسال تبدیل به یک مصرف کننده تمام عیار شیشه بشوم .

تا اینکه توسط معجزه ای در ماه مبارک رمضان سال 1387 از طریق سایت با کنگره 60 آشنا شدم و خویش و خویش خویشتنم را باز ستاندم.

موفق باشید

مهدی زارع

Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: مقالات،


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید:

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات